Ik ben Henk Bloks en hou me intensief bezig met het maken van keramiek. Ik ben begonnen met een cursus 'pottendraaien en handvormen' bij het Creatief Centrum 'De Werkschuit' te Gouda, o.l.v. keramist Hans v.d.Ende. Tijdens deze cursus ontstond mijn voorkeur voor keramische vormen.
Met 'plakken klei' kan ik mijn eigen vormen laten ontstaan. Ik streef naar een eenvoud die toch voldoende spreekt, hetgeen meestal een tijdloos beeld oplevert. In mijn werk ontstaat ook ritme. Door herhaling van vormen probeer ik de juiste balans te vinden. Ieder beeld dient harmonieus en spannend te zijn. Vaak is daarbij sprake van een strijd tussen zwart en wit, maar ook andere kleuren beginnen zich aan te dienen.
Het is iedere keer een verrassing hoe vanuit bepaalde grondvormen weer nieuwe ideeën ontstaan. Ik probeer onderwerpen zover mogelijk uit te diepen tot zich iets nieuws aandient. Soms zijn reiservaringen een inspiratiebron, maar meestal dienen de ideeën zich spontaan aan. Zo is er voor mij altijd een uitdaging om door te gaan.
De laatste tijd maak ik veel vormen waarbij de mens een hoofdrol speelt. Het zijn amorfe figuren en er is weinig voor nodig ze met elkaar te laten communiceren. Hun lichaamstaal zegt voldoende.

Beelden in mijn hoofd
Of gevangen op mijn netvlies
Komen langzaam tot leven
En verstillen in steen.

Vooral de rakutechniek geeft me de mogelijkheid de beoogde spanning op te roepen. Het is altijd verrassend hoe bepaalde vormen uitpakken en deze techniek maakt tevens van ieder object iets unieks. Vooral de samenwerking met keramiste Anke v.d. Kwaak heeft mij hierbij enorm verder geholpen.

Rakutechniek
Raku is een Japanse manier van stoken. Het woord betekent vrij vertaald: vreugde, plezier en geluk. De oorsprong van de raku vinden we terug bij de theeceremonie in de eeuwenoude Japanse Zen-cultuur. De techniek werd toen vooral gebruikt voor het maken van theekommen. De kommen werden uit de hete oven gehaald en na het afkoelen gebruikt voor de ceremonie. De werkstukken worden opgestookt tot een temperatuur van ongeveer 1000ºC. Als de glazuurlaag gesmolten is, worden de stukken met een tang uit de oven gehaald. Door de enorme temperatuurschok gaat de glazuurlaag scheuren en zo ontstaat het voor raku typische craquelé-effect. De werkstukken worden nu in een ton met brandbaar materiaal geplaatst, dat meteen vlam vat. Het deksel wordt op de ton gedaan en het vuur dooft. Tevens ontstaat er rook en deze dringt in de ontstane haarscheurtjes, waardoor deze nog beter zichtbaar worden. Waar geen glazuur zit, wordt de klei grijs tot zwart ingekleurd.

De laatste tijd maak ik ook steeds meer gebruik van de techniek naked-raku.
Hierbij worden de vormen tijdens het drogen gepolijst, een tijdrovend werk. Op de biscuitvorm wordt daarna een slib aangelegd en vervolgens een glazuurlaag.
Het resultaat kunt u zien bij de rode bolvormen in galerie 1.

terug