Raku

De rakutechniek is van oorsprong een Japanse manier van stoken. Het woord betekent vrij vertaald: vreugde, plezier of geluk, maar ook voldoening en eenvoud. Het werd vroeger gebruikt bij de Japanse theecultuur.

Raku stoken is een specifiek keramisch bakproces dat zowel vuur als rook gebruikt om unieke patronen en ontwerpen in het aardewerk te maken. Het aardewerkstuk wordt eerst biscuit gebakken, dan geglazuurd en ondergaat daarna het raku  stookproces. Dit vereist een speciale raku-oven die wordt gestookt met propaangas en waarin temperaturen worden bereikt  van ongeveer 1000 ° C.

De vorm  wordt vervolgens  uit de oven gehaald met behulp van een speciaal ontworpen  tang.
Het werkstuk is bestand tegen deze grote temperatuurwisseling, omdat het is gemaakt van een speciaal soort klei. Terwijl het werkstuk nog heet is, wordt het in een metalen ton vol houtvezels geplaatst. De hitte zorgt voor een spontane ontbranding van deze vezels. Het deksel wordt op de ton geplaatst en het werkstuk smeult nog na. In de ton vindt reductie plaats en de rook trekt in het werkstuk. Zo ontstaat uiteindelijk het voor raku typische craquelé-effect.
Dit zorgt voor de unieke uitstraling van iedere rakuvorm.

raku techniek